Солун
Аман бе, Христодуле, што мераци удираш во кафулево „Лолобриџида“ на солунската рива. Си порачал нес-кафе и сахер-торта, и се шмекаш со згодната келнерка, ја загледуваш во тенките нозе и се чудиш што хулахопки беа тие нејзините, намерно фабрички божем искинати , па потоа ѓоа-закрпени, демек…