МЦИРИ
16. Ти помниш: дете кога бев За солзи сосем не знаев. А таму – плачев јас без срам! Кој ме виде сред шума сам? -Сал месечината од горе. Осветлена од лачи-море. Покриена со песок, мов. Опкружена, во средина, Од карпа силна и од нов Ред-дрвја, видов ледина. Се мерна мигум сенка тогај И искри две од…