Дуински елегии
Трета елегија Едно е саканата да се опее. Друго е, за жал, оној скриен, виновен бог-река на крвта. Оној што таа оддалеку го знае, нејзиниот сакан, што знае тој за господарот на радоста, кој често, и како неа да ја нема, ах, прошмукан со каква мистерија ја крева боговската глава повикувајќи ја ноќта…