Сеќавања на претседателот Линколн

КОГА ЈОРГОВАНОТ ПОСЛЕДЕН ПАТ ЦВЕТАШЕ ВО ДВОРОТ

1.

Kad jorgovan je posljednji put cvjetao u dvoristu,

A velika zvijezda tonula rano na zapadnom nebu,

Nocu,

ja zalovah, i opet zalovat cu, s proljecem sto se

vjecno vraca.

Proljece sto se vjecno vracas, trojstvo jamacno ti

mi donosis,

Jorgovan u vjecnome cvatu i zvijezdu sto tone na

zapadu,

I misao o njemu koga volim.

2

O mocna pala zvijezdo za zapada!

O sjenke noci – O turobna, suzna noci!

O velika zvijezdo nestala – O ta crna tmica sto

sakriva zvijezdu!

O okrutne ruke sto nemogucnog me drzite –

O bespomocna duso moja!

O nemilosrdni oblace sto obavijas i ne pustas moju

dusu.

3

U dvoristu pred starom seoskom kucom, uz

okrecenu ogradu,

Visok grm jorgovana stoji, srcolika lisca socno

zelenog,

Mnogi njezan cvatak izbija ondje s mirisom

snaznim koji volim,

Svaki listak cudo – i s ovog grma u dvoristu

Cvata njezne boje i srcolika lisca socno zelenog,

Grancicu s cvjetom odlamam.

…

(„Ливчиња трева“ изд. "Свјетлост – Сараево" 1989 год. прев.: Хамдија Демировиќ)